 |
| Гэта яна. |
Машыны, якой два гады таму я прысвяціў «Невыязную элегію», юрыдычна болей не існуе (фізічна стаіць на лецішчы цэлая і здольная ехаць): зняў з уліку на ўтылізацыю. Шмат нерваў яна мне парэзала і шмат грошай з мяне высмактала, але нарэшце я скінуў са сваёй шыі гэты камень. Засталося хіба што напісаць ёй эпітафію? Не атрымаецца: няма натхнення, усе творчыя эмоцыі на гэтую тэму згарэлі яшчэ тады — у элегію ўвасобіліся.
© Сяргей Абрамовіч, 2026